Wystawiając świadectwo pracy, należy wskazać podstawę prawną określoną w art. 30 § 1 kp, rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy.
Najczęściej spotykane podstawy prawne, to:
• art. 30 § 1 pkt 1 kp – na mocy porozumienia stron
• art. 30 § 1 pkt 2 kp – wskutek wypowiedzenia pracownika albo pracodawcy; należy pamiętać o tym, by wskazać stronę, która złożyła wypowiedzenie;
• art. 30 § 1 pkt 3 kp – wskutek rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia; w tym przypadku także wskazujemy stronę, która wypowiedziała umowę;
• art. 30 § 1 pkt 4 kp – wskutek upływu czasu, na który umowa była zawarta;
• art. 30 § 1 pkt 5 kp – wskutek ukończenia pracy, dla której wykonania umowa była zawarta
Zdarza się, że do ustania stosunku pracy dochodzi w sposób inny, niż określony w art. 30 kp, możemy również zastosować:
• art. 23 § 4 lub § 5 kp – czyli za 7-dniowym uprzedzeniem złożonym przez pracownika, z czego pracownik może skorzystać w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę;
• art. 48 § 2 kp – czyli za 7-dniowym uprzedzeniem, z czego pracownik może skorzystać w razie przywrócenia go przez sąd pracy do pracy u poprzedniego pracodawcy;
• art. 68 kp – czyli za 1-miesięcznym wypowiedzeniem, z czego pracownik może skorzystać w razie powołania go na stanowisko w wyniku konkursu;
• art. 201 § 2 kp – jest to niezwłoczne rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem młodocianym, jeżeli lekarz orzeknie, że dana praca zagraża jego zdrowiu, a pracodawca nie ma możliwości zmiany rodzaju pracy;
• art. 63 kp – w wygaśnięcia umowy z powodu śmierci pracownika;
• art. 66 kp – w razie wygaśnięcia umowy z upływem 3 miesięcy nieobecności pracownika w pracy z powodu tymczasowego aresztowania.
Wystawiając świadectwo pracy, należy wskazać podstawę prawną, określoną w art. 30 § 1 kp, rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy.
